Τραπεζουντίου 19 & Φίλωνος, Πλατεία Αγ. Βαρβάρας, Χαλκίδα, Τ.Κ.: 34100    2221022586  fax icon 1f5b7 Fax: 2221085770   info@viodiagnosis.eu

Αντισώματα Ιού Η1Ν1

Επισκεφθείτε το εργαστήριο για την ανίχνευση των αντισωμάτων του ιού της Γρίπης (Η1Ν1)

Ιατρικές Συμβάσεις Με ΟΠΑΔ

Τα ιδιωτικά διαγνωστικά κέντρα και εργαστήρια δεν θα καλύπτουν επι πιστώσει τους ασφαλισμένους δέκα ασφαλιστικών Ταμείων, με απόφαση της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων ιδιωτικής Πρωτοβάθμιας Υγείας (ΠΟΣΙΠΥ).

Σύμβαση Με Ε.Ο.Π.Υ.Υ.

eoppy20logo.thumbnail

 Από 1/2/2012 το εργαστήριο είναι συμβεβλημένο με τον νέο ασφαλιστικό φορέα ΕΟΠΥΥ. Οι ασφαλισμένοι του ταμείου θα πρέπει να έχουν στην κατοχή τους ηλεκτρονικές εντολές κλινικού ιατρού, προκειμένου να εξυπηρετηθούν από τα συμβεβλημένα ιατρεία.Σε περίπτωση που ο ασφαλισμένος έχει παραπεμπτικό μη ηλεκτρονικό, θα πρέπει να φέρει σφαγίδα ελεγκτή ιατρού του τομέα που ανήκει.

Τα 10 πιο επικίνδυνα Σεξουαλικώς Μεταδιδόμενα Νοσήματα

Το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ εκτιμά ότι κάθε χρόνο οι νέες λοιμώξεις από ΣΜΝ αγγίζουν τα 19 εκατομμύρια. Το 50% των ασθενών ανήκει στην ηλικιακή ομάδα 15-24.
Οι γιατροί υποστηρίζουν ότι υπάρχουν περίπου πενήντα διαφορετικά είδη ΣΜΝ, όμως τα συνηθέστερα είναι περίπου 10. Στην πλειονότητά τους, τα ΣΜΝ δεν είναι θανατηφόρα, μπορεί όμως να αποδειχθούν εξαιρετικά επικίνδυνα, προκαλώντας πόνο ή στειρότητα.
Μάθετε ποια είναι τα δέκα συνηθέστερα και πιο επικίνδυνα ΣΜΝ, με κατάταξη από το συνηθέστερο στο πιο σπάνιο.

1. Βακτηριακή κολπίτιδα

image007Κατατάσσεται στα ΣΜΝ από το Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων λόγω των πιθανών καναλιών μετάδοσης. Επηρεάζει τις γυναίκες κάθε ηλικίας, ανεξαρτήτως σεξουαλικής δραστηριότητας. Δεν είναι βέβαιο τι πυροδοτεί τη βακτηριακή κολπίτιδα, όμως είναι το αποτέλεσμα ανισορροπίας στις ποσότητες βακτηρίων στον κόλπο. Μια πιθανή αιτία αυτής της ανισορροπίας είναι συχνή η εναλλαγή ερωτικών συντρόφων, όμως υπάρχουν πολλοί παράγοντες κινδύνου. Η βακτηριακή κολπίτιδα μπορεί να εμφανιστεί ακόμη και σε γυναίκες που δεν έχουν κάνει ποτέ σεξ. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν φαγούρα, τσούξιμο κατά την ενούρηση, έκκριση κολπικών υγρών και κακοσμία των γεννητικών οργάνων. Θεραπεύεται εύκολα με την κατάλληλη αγωγή.

2. Τριχομοναδική κολπίτιδα (τριχομανάδωση ή τριχομονίαση)

image0008Πρόκειται για μονοκυτταρικό παράσιτο, το οποίο ζει και αναπαράγεται στον κόλπο ή την ουρήθρα. Επηρεάζει τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες. Ευτυχώς αντιμετωπίζεται εύκολα. Τα συνηθέστερα συμπτώματα για τους άνδρες περιλαμβάνουν ερεθισμό, τσούξιμο κατά την ενούρηση και έκκριση υγρών. Οι περισσότεροι άνδρες δεν εμφανίζουν ποτέ συμπτώματα οπότε είναι δύσκολο να διαγνωσθεί. Για τις γυναίκες, τα συνηθέστερα συμπτώματα είναι η φαγούρα, η έντονη δυσοσμία και τα κιτρινωπά υγρά.

3. Κονδυλώματα

image009Ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) μολύνει εκατομμύρια άνδρες και γυναίκες κάθε χρόνο. Πολλοί ασθενείς είναι ασυμπτωματικοί, όμως ο ιός μεταδίδεται εύκολα με κάθε τύπο σεξουαλικής επαφής. Όταν υπάρχουν συμπτώματα, οι επιπτώσεις για την υγεία είναι εξαιρετικά δυσάρεστες και ποικίλλουν από δερματικές παραμορφώσεις στην περιοχή των γεννητικών οργάνων έως και καρκίνο του τραχήλου, καρκίνο του πρωκτού και καρκίνο του λάρυγγα.

4. Ψείρες των τριχών της ήβης

image010Οι ψείρες των γεννητικών οργάνων είναι μικροσκοπικά παρασιτικά έντομα που ζουν και αναπαράγονται στην τρίχα. Εξαπλώνονται με κάθε είδους σεξουαλική επαφή και είναι ορατές με γυμνό μάτι. Δεν αποτελούν κίνδυνο για την υγεία αλλά προκαλούν έντονη φαγούρα και επακόλουθο ερεθισμό.

5. Χλαμύδια

image011Οι επιπτώσεις της νόσου είναι σοβαρότερες για τις γυναίκες. Η λοίμωξη μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα την ισχυρή φλεγμονώδη αντίδραση και αν δε θεραπευτεί μπορεί να οδηγήσει στην υπογονιμότητα και την επικίνδυνη εξωμήτρια κύηση. Τα συμπτώματα είναι όμοια με αυτά άλλων ΣΜΝ: έκκριση υγρών, τσούξιμο κατά την ενούρηση κ.α. Η νόσος αντιμετωπίζεται εύκολα με τη λήψη αντιβιοτικών. 

6. Γονόρροια

image012Πρόκειται για μία ακόμη βακτηριακή λοίμωξη. Τα συμπτώματα είναι συνήθως πολύ ήπια και πολλές γυναίκες τα παρερμηνεύουν ως κολπίτιδα. Η νόσος μπορεί να έχει σημαντικές –ακόμη και θανατηφόρες– επιπτώσεις εάν δε ληφθεί θεραπεία. Στους άνδρες, μπορεί να προκαλέσει επιδιδυμίτιδα, μια επίπονη φλεγμονή των όρχεων, η οποία μπορεί να έχει σαν αποτέλεσμα τη στειρότητα. Επίσης αντιμετωπίζεται εύκολα με τη λήψη αντιβιοτικών.

7. Έρπης

image013Μεταδίδεται με τη σεξουαλική πράξη ή το στοματικό σεξ. Προκαλεί μικρές πληγές γύρω από το στόμα ή τα γεννητικά όργανα. Μπορεί τα συμπτώματα να εμφανίζονται περιοδικά και να παρουσιάζουν εναλλαγές έξαρσης και ύφεσης. Δυστυχώς δεν υπάρχει θεραπεία και μπορεί να μεταδοθεί ακόμη κι αν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

8. Ηπατίτιδα

image014Από τα τρία διαφορετικά στελέχη του ιού της ηπατίτιδας (Α, Β και Γ), μόνο η ηπατίτιδα Β και η ηπατίτιδα Γ θεωρούνται ΣΜΝ. Ο προληπτικός εμβολιασμός στα παιδιά μπορεί να περιορίσει σημαντικά τις λοιμώξεις. Η ηπατίτιδα Γ μεταδίδεται συχνά από τη χρήση μολυσμένης βελόνας, ενώ η ηπατίτιδα Β μεταδίδεται με τα σωματικά υγρά και το αίμα. Η λοίμωξη από τον ιό μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρά έως και θανατηφόρα προβλήματα στο συκώτι. Η ηπατίτιδα είναι ένα από τα σοβαρότερα και πιο επικίνδυνα ΣΜΝ.

9. HIV/AIDS

image015Η λοίμωξη από τον ιό HIV δε θεραπεύεται και οδηγεί τελικά στο θάνατο. Αν και το AIDS δεν είναι το συχνότερο ΣΜΝ είναι σίγουρα το πιο σοβαρό. Το ανοσοποιητικό αποδυναμώνεται σταδιακά και καταλήγει να μην μπορεί να αντισταθεί σε κανέναν παθογόνο μικροοργανισμό. Ένας σημαντικός παράγοντας στη μετάδοση του HIV είναι η ύπαρξη άλλων ΣΜΝ. Τα άτομα που πάσχουν ήδη από κάποιο άλλο νόσημα έχουν περισσότερες πιθανότητες να προσβληθούν από τον HIV. Τα ΣΜΝ που προκαλούν πληγές και εκδορές παρέχουν μια «δίοδο» απ’ όπου μπορεί να εισχωρήσει ευκολότερα ο HIV.

10. Σύφιλη

image016Πρόκειται για το πιο «τρομακτικό» ΣΜΝ. Μιμείται πολλά από τα συμπτώματα άλλων ασθενειών κι έτσι η διάγνωση είναι ιδιαίτερα δύσκολη. Η σύφιλη μπορεί να παραμείνει σε λανθάνουσα κατάσταση στο σώμα από 10 έως 20 χρόνια. Παράλληλα όμως, ο ιός επιτίθεται στα εσωτερικά όργανα, τους μύες, την καρδιά, τον εγκέφαλο, τα νεύρα, τα μάτια και τις αρθρώσεις. Όλα αυτά πυροδοτούνται από μια μικροσκοπική πληγή στα γεννητικά όργανα (συφιλιδικό έλκος) το οποίο μπορεί να περάσει εντελώς απαρατήρητο.

Τι είναι η νέα γρίπη Α (Η3Ν2);

Χιλιάδες τα κρούσματα σε Βουλγαρία, Αλβανία, Σκόπια - Περιμένουμε αύξηση των κρουσμάτων και στην Ελλάδα λένε από το ΚΕΕΛΠΝΟ
Συναγερμός έχει σημάνει στα βαλκάνια από τα συνεχόμενα κρούσματα της «γρίπης του Χονγκ Κονγκ» (στέλεχος του ιού Η3Ν2) που έχει κάνει τους ειδικούς να μιλάνε για κατάσταση που προσεγγίζει τα «όρια επιδημίας».

Ενδεικτικά στη Βουλγαρία καταγράφηκαν 220 ασθενείς σε κάθε 10.000 άτομα, στα Σκόπια καταγράφηκαν 7.800 ασθενείς από τις αρχές του μήνα ενώ στην Αλβανία νόσησαν 14.000 άτομα μόνο σε μια εβδομάδα.

Η εκτίμηση του ΚΕΕΛΠΝΟ, σύμφωνα με το Έθνος, είναι ότι μετά από δύο χρόνια η χώρα μας θα έχει κρούσματα γρίπης τύπου Α, Η3Ν2 και γι' αυτό συνιστά άμεσο εμβολιασμό των ατόμων που ανήκουν στις ομάδες υψηλού κινδύνου καθώς το εμβόλιο έχει στελέχη του Η3Ν2 και προσφέρει κάλυψη και προστασία 50-60%.

«Εκτιμούμε ότι φέτος θα επιστρέψει η γρίπη τύπου Α, Η3Ν2, την οποία γνωρίζουμε από το παρελθόν και μπορούμε να αντιμετωπίσουμε» δηλώνει ο λοιμοξιωλόγος του ΚΕΕΛΠΝΟ Σωτήρης Τσιόδρας.

Σύμφωνα με τον ίδιο η κορύφωση της γρίπης αναμένεται στα μέσα Φεβρουαρίου.

Οι ειδικοί συνιστούν στους πολίτες να τηρούν ευλαβικά τα μέτρα προσωπικής υγιεινής, να αερίζουν τακτικά τους χώρους που ζουν ή εργάζονται και να συμβουλεύονται τους γιατρούς τους αν διαπιστώσουν ότι τα συμπτώματα από το κρυολόγημα δεν υποχωρούν.

image005

Τι είναι η νέα γρίπη Α (Η1Ν1);

Η νέα γρίπη Α είναι μία οξεία νόσος του αναπνευστικού που προκαλείται από το στέλεχος Η1Ν1 του ιού της γρίπης Α.

Οι εργαστηριακές εξετάσεις είναι απαραίτητες για την επιβεβαίωσή της διότι δεν μπορεί να γίνει διαφορική διάγνωση από τις άλλες οξείες λοιμώξεις του αναπνευστικού βάση της κλινικής εικόνας.

Τρόπος Μετάδοσης:

Η μόλυνση με τον ιό γίνεται με τον ίδιο τρόπο όπως και στην εποχική γρίπη. Μεταδίδεται από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σταγονιδίων από ασθενή που βήχει ή φτερνίζεται. Ο ιός μπορεί να μεταδοθεί και έμμεσα, όταν τα μολυσμένα σταγονίδια που προέρχονται από ασθενή εγκαθίστανται στα χέρια του ή σε άλλες επιφάνειες και μέσω αυτών να υπάρξει έμμεση μετάδοση σε ανθρώπους που έρχονται σε επαφή με αυτές.
Η περίοδος μεταδοτικότητας της γρίπης από το νέο ιό Α (Η1Ν1), είναι 1-7 ημέρες μετά την εκδήλωση των συμπτωμάτων.

Συμπτώματα:

Τα συμπτώματα της γρίπης είναι: υψηλός πυρετός, βήχας, πονόλαιμος, καταρροή, πονοκέφαλος, μυαλγίες, έντονη καταβολή, ενώ μπορεί να παρουσιαστούν και άλλα συμπτώματα, όπως ρίγος, αίσθημα κόπωσης, σπανιότερα διάρροια και έμετοι.

Οι περισσότεροι ασθενείς αναρρώνουν εντελώς μέσα σε 1-2 εβδομάδες. Συγκριτικά με άλλες λοιμώξεις του αναπνευστικού, όπως το κοινό κρυολόγημα, η γρίπη μπορεί να προκαλέσει πιο σοβαρές επιπλοκές όπως διάμεση πνευμονία, κυρίως σε άτομα με μειωμένη ανοσιακή απάντηση, στους ηλικιωμένους, στις εγκύους, στα βρέφη και στα άτομα με νοσήματα του αναπνευστικού και του κυκλοφορικού συστήματος καθώς και τα παχύσαρκα άτομα.

Ανοσολογικός Έλεγχος:

Στο Ανοσολογικό Εργαστήριο για την ανίχνευση των ιών γρίππης Α και Β χρησιμοποιείται μια ταχεία διαγνωστική μέθοδος που επιτρέπει την ποιοτική ανίχνευση των αντιγόνων γρίπης τύπου Α και τύπου Β, απευθείας από φαρυγγικό επίχρισμα. Το δείγμα θα πρέπει να λαμβάνεται μέσα στις 3 πρώτες ημέρες από την έναρξη των συμπτωμάτων.

Η ταυτοποίηση των αντιγόνων γίνεται με την τεχνική της ανοσοαποτύπωσης σε ειδικές ταινίες. Με τον έλεγχο του φαρυγγικού επιχρίσματος οι ασθενείς μπορούν να ενημερώνονται μέσα σε λίγα λεπτά για το εάν είναι φορείς της γρίπης Α ή Β.

Σχετικός σύνδεσμος πατήστε εδώ

Οξυουρίαση στα Παιδιά

Η οξυουρίαση είναι συχνή λοίμωξη στα παιδιά και υπολογίζεται ότι 30% των παιδιών παγκοσμίως εμφανίζουν οξυουρίαση σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Προσβάλλει συχνότερα τα παιδιά ηλικίας 5-10 ετών και είναι ασυνήθης σε παιδιά κάτω των 2 ετών. Εμφανίζεται με την ίδια συχνότητα σε όλα τα κοινωνικοοικονομικά στρώματα και συχνότερα σε θερμά και υγρά κλίματα.

Οι οξύουροι είναι μικρά σκουλήκια (έλμινθες η επιστημονική ορολογία) έχουν χρώμα γκριζόλευκο, μήκος 0.63- 1.27 εκατοστά και προκαλούνται από τον Enterobius vermicularis. Ζουν (παρασιτούν) στο παχύ έντερο των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί και κατά τη διάρκεια της νύχτας μεταναστεύουν έξω από το έντερο και βγαίνουν στην περιοχή γύρω από τους γλουτούς με αποτέλεσμα να προκαλούν στο παιδί ενοχλητικό κνησμό κατά τη διάρκεια της νύχτας.

Πώς μεταδίδονται οι οξύουροι;

Η μετάδοσή τους γίνεται με τα μολυσμένα χέρια του παιδιού. Στα μολυσμένα άτομα το θηλυκό σκουλήκι μεταναστεύει στο δέρμα του πρωκτού (πωπός) και αφήνει τα αυγά του. Το παιδί ξύνεται στην περιοχή και με τα χέρια μεταφέρει τα αυγά τους στις επιφάνειες που ακουμπά. Τα αυγά μπορεί να ζήσουν μέχρι και 2 βδομάδες μακριά από το ανθρώπινο σώμα. Στη συνέχεια όταν κάποιος μεταφέρει στα χέρια του τα αυγά ακουμπώντας σε κάποιο μολυσμένο αντικείμενο ή στην τουαλέτα και δεν πλύνει τα χέρια του καταπίνει τα αυγά. Τα αυγά εκκολάπτονται στο λεπτό έντερο γίνονται σκώληκες και μεταναστεύουν στο παχύ έντερο. Οι σκώληκες ζουν γύρω στις 5-6 βδομάδες και πριν το τέλος της ζωής τους τα θηλυκά σκουλήκια βγαίνουν στο δέρμα γύρω από τον πρωκτό και αφήνουν τα αυγά τους για να συνεχιστεί ο κύκλος της ζωής τους.

Τι συμπτώματα προκαλούν οξύουροι;

Τα περισσότερα παιδιά που έχουν οξύουρους δεν παρουσιάζουν κανένα σύμπτωμα και η μητέρα πανικόβλητη επισκέπτεται τον παιδίατρό της γιατί είδε σκουληκάκια στα κόπρανα του παιδιού. Εάν υπάρχουν συμπτώματα τα συχνότερα είναι:

• Φαγούρα στην περιοχή του πρωκτού και τους γλουτούς είναι το συχνότερο σύμπτωμα ειδικά το βράδυ που οι θηλυκοί σκώληκες αφήνουν τα αυγά τους στην περιοχή. Η έντονη φαγούρα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα ύπνου στο παιδί και τραυματισμό στην περιοχή από το έντονο ξύσιμο.

• Στα κορίτσια μπορεί να προκαλέσει κνησμό στην περιοχή των γεννητικών οργάνων και εκκρίσεις από τον κόλπο (κολπίτιδα).

• Σπανιότερα μπορεί να προκαλέσουν πόνο στην κοιλιά

Πώς γίνεται η διάγνωση της οξυουρίασης;

• Οι γονείς μπορεί να δουν τους σκώληκες στην περιοχή γύρω από τον πρωκτό (με τη χρήση μεγεθυντικού φακού) ή στα κόπρανα με γυμνό μάτι. Οι σκώληκες φαίνονται καλύτερα 2-3 ώρες μετά που θα κοιμηθεί το παιδί. Φαίνονται σαν μικρές γκριζόλευκες κλωστές που κινούνται.

• Για τη διάγνωση μπορεί να χρησιμοποιηθεί επίσης κολλητική διαφανής ταινία (Σελοτέιπ). Η ταινία αυτή τοποθετείται το βράδυ ή πριν το πρωινό μπάνιο στο δέρμα του παιδιού γύρω από τον πρωκτό και σε αυτήν προσκολλώνται τα αυγά. Τα αυγά είναι πολύ μικρά και δε μπορείς να τα δεις με γυμνό μάτι. Στη συνέχεια η ταινία τοποθετείται σε αποστειρωμένο δοχείο και εξετάζεται στο εργαστήριο με το μικροσκόπιο.

• Απλή εξέταση κοπράνων για σκώληκες ή αυγά δε βοηθά στη διάγνωση.

Τις περισσότερες φορές το ιστορικό και τα συμπτώματα του παιδιού ή η διαπίστωση των σκωλήκων στα κόπρανα από τη μητέρα του παιδιού είναι αρκετά για να αρχίσει ο παιδίατρος θεραπεία στο παιδί.

Ποια είναι η θεραπεία για τους οξύουρους;

Στα παιδιά με οξύουρους χορηγείται φαρμακευτική αγωγή (σιρόπι μεβενδαζόλης ή αλβενδαζόλης ή παμοικής πυραντέλης). Τα φάρμακα αυτά σκοτώνουν τους σκώληκες αλλά όχι τα αυγά τους. Το φάρμακο συνήθως χορηγείται σε μία δόση και επαναλαμβάνεται σε 15 ημέρες (άλλη μία δόση του φαρμάκου). Η δεύτερη δόση σε 15 μέρες δίνεται για να σκοτώσει τους νέους σκώληκες που θα αναπτυχθούν από τα αυγά.

Θεραπεία χορηγείται σε όλα τα μέλη της οικογένειας του πάσχοντος παιδιού. Στα παιδιά κάτω των 2 ετών η εμπειρία από τη χορήγηση του φαρμάκου για τους οξύουρους είναι περιορισμένη έτσι λαμβάνονται υπόψιν τα οφέλη και οι κίνδυνοι από τη θεραπεία.

Την ημέρα που το παιδί λαμβάνει το φάρμακο καλό θα ήταν να κάνει μπάνιο το βράδυ και το επόμενο πρωί για να απομακρυνθούν τα αυγά που έχουν απομείνει.

Να θυμάστε ότι μπορεί τα παιδιά να πάρουν τη θεραπεία τους αλλά να ξαναεμφανίσουν οξύουρους για αυτό παράλληλα με τη φαρμακευτική θεραπεία πρέπει να ληφθούν οι κατάλληλες προφυλάξεις.

Ποια μέτρα πρέπει να ακολουθήσετε για να μειωθεί η πιθανότητα μετάδοσης σε άλλα μέλη και να μειωθεί η πιθανότητα επανεμφάνισης της αρρώστιας;

• Να λάβουν θεραπεία όλα τα μέλη της οικογένειας έστω και εάν δεν έχουν συμπτώματα.

• Να κόβετε συχνά τα νύχια του παιδιού, να τα διατηρείτε κοντά και καθαρά. Αποτρέπεται το παιδί να δαγκώνει τα νύχια του ή να πιπιλίζει το δάκτυλο.

• Να πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό ειδικά μετά τη χρήση της τουαλέτας και μετά την επαφή με γάτους ή σκύλους (μπορεί να μεταφέρουν στα φτερά τους τα αυγά των οξύουρων).

• Να κάνετε καθημερινά μπάνιο το παιδί (προτιμότερο το πρωί) για να φεύγουν τα αυγά που βρίσκονται γύρω από τον πρωκτό.

• Να πλένετε συχνά τα σεντόνια, τις πετσέτες, τα εσώρουχα και τα ρούχα. Προσοχή! μην τα τινάζετε στον αέρα για να αποφύγετε τη διασπορά των αυγών.

• Σχολαστικός καθαρισμός στο δωμάτιο του παιδιού, των παιγνιδιών, στην τουαλέτα, για να απομακρυνθούν τα αυγά των σκωλήκων.

Όλα αυτά τα μέτρα είναι σημαντικό να εφαρμοστούν για να μην υπάρξουν υποτροπές και μετάδοση των σκώληκων σε άλλα μέλη της οικογένειας.

Οξεία σκωληκοειδίτιδα στα παιδιά


Γράφει ο Παναγιώτης Σπυρίδης

Αναπλ. Καθηγητής Παιδιατρικής

Η σκωληκοειδίτιδα στα παιδιά είναι η συχνότερη φλεγμονή της κοιλίας που αντιμετωπίζεται με επείγουσα χειρουργική επέμβαση.

Στα παιδιά που είναι από 6-16 ετών η διάγνωση είναι σχετικά εύκολη από το γιατρό, παρά ταύτα μερικές φορές υπάρχουν δυσκολίες που σχετίζονται κυρίως με τη θέση που βρίσκεται η σκωληκοειδής απόφυση. Η θέση αυτή μπορεί να μην είναι η τυπική, αλλά να βρίσκεται πίσω από το τυφλό έντερο και όχι εμπρός και έσω που συνήθως βρίσκεται, να ανεβαίνει προς τα άνω και να φθάνει κάτω από το ήπαρ και σπάνια να βρίσκεται ακόμη και αριστερά, σε περιπτώσεις μη ομαλής θέσης του εντέρου.

Στις παραπάνω περιπτώσεις ο γιατρός μπορεί να μην έχει τα κλασσικά ευρήματα κατά την ψηλάφηση και η διάγνωση να διαφύγει. Στην περίπτωση αυτή και με την προϋπόθεση ότι ο γιατρός έχει υποψιαστεί τη φλεγμονή της σκωληκοειδούς απόφυσης, το υπερηχογράφημα και ακόμη πιο αξιόπιστα η αξονική τομογραφία, συνήθως δίνουν λύση στο πρόβλημα. Στις ηλικίες 6-16 ετών συμβαίνει το 95% των φλεγμονών της σκωληκοειδούς, που παρατηρούνται κατά την παιδική ηλικία.

Σε παιδιά 0-12 μηνών ευτυχώς η σκωληκοειδίτιδα είναι σχεδόν απίθανο να συμβεί, γιατί είναι πολύ μικρή σαν λεπτό ξίφος και δεν έχει ακόμη αυλό (σωλήνα).

Στην ηλικία 2-5 ετών η οξεία σκωληκοειδίτιδα έχει μικρό μερίδιο, μόλις τo 5% του συνόλου των φλεγμονών της σκωληκοειδούς της παιδικής ηλικίας, όμως η διάγνωση της είναι εξαιρετικά δύσκολη και αυτό οφείλεται στα μη τυπικά κλινικά συμπτώματα, όσο και τα ευρήματα από την κλινική εξέταση από τον Παιδίατρο ή και τον Παιδοχειρουργό.

Εκτός τούτου η εξέλιξη είναι πολύ γρήγορη, σε βαθμό που όταν χειρουργούνται αυτά τα παιδιά, σε ποσοστό 54% έχουν ήδη απόστημα στο βάθος της δεξιάς πυέλου ή διάχυτη περιτονίτιδα.

Η ταχύτατη αυτή εξέλιξη οφείλεται στην ανικανότητα των παιδιών αυτής της ηλικίας να εμφανίσουν αξιόλογη τοπική άμυνα. Και βέβαια το φαινόμενο αυτό είναι περισσότερο έκδηλο, όσο κατεβαίνει η ηλικία από τα 5 προς τα 2 έτη.

Στις ηλικίες αυτές αρκεί να υπάρχουν κάποια ελάχιστα στοιχεία φλεγμονής της κοιλιάς ώστε ο γιατρός να σκεφθεί την σκωληκοειδίτιδα. Το υπερηχογράφημα και η αξονική τομογραφία είναι πολύτιμες απεικονιστικές εξετάσεις που οδηγούν στη διάγνωση.

Θα προσέξατε ότι δεν έγινε αναφορά στην εξέταση αίματος. Αυτό έγινε σκόπιμα, για να δοθεί η πραγματική διάσταση στην αξία αυτής της εξέτασης.

Αν δεν έχει κατευθυνθεί η σκέψη του γιατρού στη φλεγμονή της κοιλιάς, η αύξηση των λευκών μπορεί να οδηγήσει ακόμη και σε λάθος διαγνωστικά μονοπάτια και σε καθυστερήσεις.

Προσοχή απαιτείται, γιατί κάποιες παθολογικές καταστάσεις μιμούνται οξεία σκωληκοειδίτιδα. Αυτά κυρίως είναι η πνευμονία των βάσεων του πνεύμονα, κυρίως του δεξιού, η δρεπανοκυτταρική αναιμία, η αλλεργική πορφύρα, η διαβητική οξέωση και η μεσεντέρια λεμφαδενίτιδα που είναι ιογενής νόσος. Εκτός από την τελευταία όπου θα εξαιρεθεί μια σκωληκοειδής απόφυση χωρίς να χρειάζεται, στα υπόλοιπα μία χειρουργική επέμβαση θα δημιουργήσει απρόβλεπτη επιβάρυνση της παθολογικής κατάστασης που μιμήθηκε σκωληκοειδίτιδα.

Τα αίτια της οξείας σκωληκοειδίτιδας

Συνήθως προηγείται η είσοδος στον αυλό της κάποιου σκληρού, άσηπτου στοιχείου (κοπρόλιθος, ξηροί καρποί) που δημιουργεί αποφρακτικά φαινόμενα. Η κακή κυκλοφορία του αίματος που αναπτύσσεται στη σκωληκοειδή απόφυση εξ αιτίας της απόφραξης, αποτελεί κατάλληλο υπόστρωμα για τη δημιουργία φλεγμονής, συνήθως από κοινά παθογόνα βακτηρίδια του εντέρου. Η διάτρηση της σκωληκοειδούς στην ηλικία κάτω των 5 ετών είναι ταχεία και συμβαίνει στο 70% των περιπτώσεων εντός λίγων ωρών. Αντίθετα σε εφήβους συμβαίνει σε ποσοστό μόνο 10-20%.

Κλινική εικόνα

Η «κλασσική» κλινική εικόνα που δεν είναι και τόσο κλασσική και ειδική, περιλαμβάνει: συνήθως μέτριο πυρετό, ανορεξία, ναυτία, πόνο που σιγά-σιγά μετακινείται προς το κάτω δεξιό τμήμα της κοιλιάς, αδυναμία ευθειασμού του σώματος , μη άνετη βάδιση, ενώ το σώμα βρίσκεται σε πρόσθια κάμψη, ώστε να μην πιέζεται το έντερο. Αυτό το παιδί χρειάζεται άμεση ιατρική φροντίδα. Παρά ταύτα τα πράγματα δεν είναι τόσο τυπικά ιδιαίτερα σε μικρά παιδιά και για παράδειγμα ο πόνος κάτω δεξιά διαπιστώνονται μόνο στο 40% και η ενόχληση της κοιλίας κατά τη βάδιση μόνο 52%.

Η χειρουργική επέμβαση, που δεν πρέπει να καθυστερεί, μπορεί να γίνει είτε με την κοινή πρακτική της διάνοιξης με τομή είτε λαπαροσκοπικά. Η τελευταία είναι λιγότερο τραυματική για τον μικρό άρρωστο.

Σύμφωνα με δημοσίευμα στο Archives Surgery τον Δεκέμβρη του 2010, ο Dr Fizan Abdulah και συν, μελέτησαν και επεξεργάσθηκαν δεδομένα από τα αρχεία του Νοσοκομείου Johns Hopkins Children’s Center of Baltimore από 1988-2005 σχετικά με παιδιά μικρότερα των 18 μηνών που χειρουργήθηκαν για οξεία σκωληκοειδίτιδα.

Οι περιπτώσεις ήταν περίπου 250.000 και εξ αυτών το 25% είχε διάτρηση της σκωληκοειδούς απόφυσης.

Στην προσπάθεια να ανιχνεύσουν τους παράγοντες που οδηγούσαν σ’ αυτή τη διάτρηση διαπίστωσαν ότι σε περιοχές όπου υπήρχε πληθώρα παιδιάτρων και συνεπώς την φροντίδα των παιδιών την είχε παιδίατρος, ο κίνδυνος ρήξης της σκωληκοειδούς ήταν 12% μικρότερος σε σύγκριση με περιοχές με λίγους παιδιάτρους. Επίσης η ύπαρξη απεικονιστικών μεθόδων σε νοσοκομείο υψηλού επιπέδου δεν ήταν τόσο αποτελεσματική στην πρόληψη ρήξης, όσο η κλινική εξέταση από παιδίατρο που πολύ πιο πρώιμα έθετε την υποψία της φλεγμονής της κοιλιάς.

Συμπερασματικά:

ΟΤΑΝ ΠΟΝΑΕΙ Η ΚΟΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΙΔΙΟΥ ΣΑΣ, ΔΕΝ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΗΣΥΧΟΙ, ΙΔΙΑΙΤΕΡΑ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΜΙΚΡΟΤΕΡΟ ΤΩΝ 5 ΕΤΩΝ.

Παραθορμόνη (pth) ολικομόριο

Παθοφυσιολογία

Η παραθορμόνη αποτελείταιαπό 84 αμινοξέα και έχει μοριακό βάρος 9.500.

VIODIAGNOSIΕκκρίνεται από τους παραθυρεοειδείς αδένες σεαπάντηση ελάττωσης του ιονισμένου ασβεστίου αίματος. Δρά στο νεφρό και στα οστά και έμμεσα στο έντερο έως ότου επαναφέρει τη συγκέντρωση του ασβεστίου στα φυσιολογικά επίπεδα. Η αύξηση της τιμής ασβεστίου έχει σαν αποτέλεσμα την αναστολήτης εκκρίσεως παραθορμόνης (αρνητική παλίνδρομος ρύθμιση). Το μαγνήσιο εμφανίζει ποιοτικά παρόμοιες αλλά φυσιολογικά λιγότερο σημαντικές επιδράσεις στην έκκριση της παραθορμόνης. Σοβαρή παρατεταμένη υπομαγνησιαιμία οδηγεί σε αναστολή της έκκρισης παραθορμόνης. Οι αναλύσεις που μετρούν το ολικό μόριο παρουσιάζουν εξαιρετική ευαισθησία και ειδικότητα και δεν επηρεάζονται απόνεφρική νόσο.

Οι μετρήσεις της παραθορμόνης επιτρέπουν τον διαχωρισμό του υποπαραθυρεοειδισμού (χαμηλή ΡΤΗ, χαμηλό ασβέστιο) από τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό (υψηλή ΡΤΗ, υψηλόασβέστιο), και την υπερασβεστιαιμία από άλλες αιτίες (χαμηλή ή στα κατώτερα φυσιολογικά ΡΤΗ).

Σε υπερασβεστιαιμία από κακοήθεις όγκους συνήθως ανευρίσκονται υψηλές τιμές του πεπτικού που σχετίζονται με την Παραθορμόνη (PTH– rp). Στην οικογενή καλοήθη υπερασβεστιαιμία σε αντίθεση με τον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό δεν ανευρίσκεται υπερασβεστιουρία.

Η ερμηνεία των αποτελεσμάτων παραθορμόνης γίνετα ιπάντοτε σε συνδυασμό με τις τιμές ασβεστίου αίματος.

Προετοιμασία ασθενούς: Πρωί και νηστικός.
Φυσιολογικές Τιμές: 10-65 pg/ml
Κλινική Χρησιμότητα

• Διαφορική διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

• Εκτίμηση βαρύτητας Δευτεροπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

• Διάγνωση υποπαραθυρεοειδισμού

Μεταβολές

• Αύξηση παραθορμόνης

• Υπερπαραθυρεοειδισμός

• Νεφρική ανεπάρκεια

• Ψευδοϋποπαραθυρεοειδισμός

• Έλλειψη Βιταμίνης D

• Σύνδρομο Zollinger– Ellison

• Οικογενές μυελοειδές καρκίνωμα

• Σύνδρομο ΜΕΝΙ, ΙΙa, Iib

Χαμηλή Παρθορμόνη

• Υποπαραθυρεοειδισμός

• Σαρκοείδωση

• Υπομαγνησιαιμία

• Σύνδρομο DiGeorge

• Υπερασβεστιαιμία επί κακοήθειας

Αλληλεπιδράσεις

• Κορτικοειδή

• Ισονιαζίδη

• Λίθιο

• Φωσφορικά

• Σιμετιδίνη

• Προπανολόλη

Επινεφρίδια: οι αδένες του στρες και όχι μόνο...

Παράγουν σημαντικές ορμόνες, καθορίζουν την απάντηση του οργανισμού στο στρες, σωματικό ή ψυχολογικό, ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση και τον μεταβολισμό -Πώς διαταράσσονται με την εμφάνιση όγκων

Τα επινεφρίδια, είναι δύο μικροί ενδοκρινείς αδένες που εντοπίζονται ακριβώς πάνω από τους νεφρούς. Παρά το πολύ μικρό μέγεθός τους, παράγουν πολύ σημαντικές ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη ζωή, όπως η κορτιζόλη, η αλδοστερόνη, η αδρεναλίνη και ανδρογόνα. Οι ορμόνες αυτές καθορίζουν την απάντηση του οργανισμού στο στρες, σωματικό από οποιαδήποτε ασθένεια ή ψυχολογικό, αλλά και ρυθμίζουν την αρτηριακή πίεση, τον μεταβολισμό και πολλές άλλες λειτουργίες του ανθρώπινου σώματος. Ενδεικτικό της σημασίας που έχουν για την καλή λειτουργία του οργανισμού είναι ότι, αν για οποιονδήποτε λόγο, τα επινεφρίδια αφαιρεθούν και δεν γίνει φαρμακευτική αντικατάσταση των ορμονών υπάρχει κίνδυνος θανάτου. Ωστόσο, τα επινεφρίδια εμφανίζουν πολύ συχνά μικρούς ή μεγαλύτερους όγκους, τα αδενώματα όπως ονομάζονται των επινεφριδίων. Για την αντιμετώπιση των αδενωμάτων, την έκβασή τους και τα συμπτώματα που μπορεί να οδηγήσουν σε αυτά, μιλάει στο protothema.gr ο ενδοκρινολόγος, Διδάκτωρ και Επιστημονικός Συνεργάτης του Πανεπιστημίου του Μάνστεστερ κ. Ηλίας Α. Περόγαμβρος.

Τι είναι τα αδενώματα των επινεφριδίων και πώς εντοπίζονται;

Τα επινεφρίδια εμφανίζουν πολύ συχνά μικρούς ή μεγαλύτερους όγκους, τα αδενώματα. Τα αδενώματα των επινεφριδίων συνήθως ανευρίσκονται τυχαία, εάν για άσχετο λόγο πραγματοποιηθεί αξονική ή μαγνητική τομογραφία της κοιλιάς, γι’ αυτό και στην ενδοκρινολογική ορολογία αναφέρονται και ως «τυχαιώματα». Μελέτες έχουν δείξει ότι έως και 1 στους 10 ανθρώπους εμφανίζει αδενώματα επινεφριδίων κατά τη διάρκεια της ζωής του, αν και οι περισσότεροι δεν το γνωρίζουν. Εκτός από την τυχαία ακτινολογική απεικόνιση της κοιλιάς, η διάγνωση των αδενωμάτων γίνεται εάν αυτά προκαλέσουν συμπτώματα επειδή υπερπαράγουν κάποια από τις ορμόνες των επινεφριδίων. Επειδή όμως τα συμπτώματα αυτά είναι πολύ συχνά στον γενικό πληθυσμό, χρειάζεται προσεκτική ενδοκρινολογική εκτίμηση με ιστορικό, κλινική εξέταση και ειδικές ορμονολογικές εξετάσεις, πριν γίνει σύσταση για ακτινολογική απεικόνιση και βρεθούν τα αδενώματα. Τέλος, πρέπει να αναφερθεί ότι οι όγκοι των επινεφριδίων μπορεί να αποδειχθούν καρκίνοι πολύ σπάνια, αλλά σε αυτή την περίπτωση είναι πολύ επιθετικοί.

Ποια είναι τα συμπτώματα που μπορεί να οδηγήσουν στη διάγνωση;

Αρκετοί ασθενείς με αδενώματα δεν έχουν συμπτώματα. Τα τελευταία όμως χρόνια έχει βρεθεί ότι ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών εμφανίζουν συμπτώματα, ελαφριά ή βαρύτερα, ανάλογα με την ορμόνη που υπερπαράγεται. Τα αδενώματα των επινεφριδίων μπορούν να προκαλέσουν:
• Σύνδρομο Cushing, με χαρακτηριστική εικόνα σαν αυτήν που έχουν όσοι παίρνουν μεγάλες δόσεις κορτιζόνης, με αύξηση βάρους και κυρίως κεντρική συσσώρευση λίπους, μυϊκή αδυναμία, εύκολες αιμορραγίες ή μελανιές, δυσκολία στο ανέβασμα σκάλας, υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, οστεοπόρωση, αυξημένο κίνδυνο λοιμώξεων και θρόμβωσης.
• Υπέρταση, είτε σταθερή και μη ανταποκρινόμενη εύκολα στα φάρμακα, είτε με τη μορφή υπερτασικών επεισοδίων που συνοδεύονται από ταχυκαρδία, ιδρώτα και πονοκεφάλους. Πλέον είναι γνωστό ότι ένα σημαντικό ποσοστό υπέρτασης, σε πάνω από 1 στους 10 ασθενείς, και ειδικά σε νεότερους ασθενείς, οφείλεται σε ορμόνες των επινεφριδίων.
• Ανάπτυξη υπερτρίχωσης στις γυναίκες, ακμή και άλλα συμπτώματα που σχετίζονται με αυξημένη παραγωγή ανδρογόνων.
Έχει βρεθεί ότι συχνά τα αδενώματα των επινεφριδίων μπορούν να υπερπαράγουν ορμόνες αλλά όχι σε πολύ μεγάλες ποσότητες, και έτσι τα παραπάνω συμπτώματα να είναι πιο ελαφριά.

Τι τεστ πρέπει να γίνουν;

Ανάλογα με τα συμπτώματα και το ιστορικό που θα ληφθεί από τον ενδοκρινολόγο, τα πιθανά τεστ περιλαμβάνουν κάποιες αρχικές ορμονικές εξετάσεις αίματος και ούρων και εάν αυτές είναι παθολογικές, μπορεί να ακολουθήσουν πιο σύνθετες ενδοκρινολογικές δοκιμασίες που μπορεί να χρειαστούν νοσηλεία. Πρέπει να τονιστεί ότι απεικόνιση των επινεφριδίων με αξονική τομογραφία πρέπει να γίνεται μόνο εάν υπάρχει σαφής ένδειξη ορμονικής πάθησης, κλινική και εργαστηριακή, και όχι ως αρχικό μέσο διάγνωσης.

Ποια είναι η θεραπεία των αδενωμάτων των επινεφριδίων;

Εάν αποδειχθεί πως ένα αδένωμα υπερπαράγει κάποια ορμόνη, η πιο συνηθισμένη θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική χειρουργική αφαίρεση του αντίστοιχου επινεφριδίου, που συνήθως συνοδεύεται από άμεση βελτίωση των συμπτωμάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μπορεί να απαιτηθεί φαρμακευτική θεραπεία πριν το χειρουργείο ή αν ο ασθενής για κάποιο λόγο δεν μπορεί να χειρουργηθεί.

Ποια είναι η πρόγνωση;

Σε περίπτωση που το αδένωμα είναι καλόηθες, δεν παράγει ορμόνες και δεν προκαλεί συμπτώματα, το μόνο που χρειάζεται είναι παρακολούθηση των διαστάσεων και της ακτινολογικής μορφολογίας του, συνήθως ανά έτος. Όταν η αντιμετώπιση των αδενωμάτων που παράγουν ορμόνες και προκαλούν συμπτώματα είναι έγκαιρη, η πρόγνωση είναι πολύ καλή. Χρειάζεται όμως έγκαιρη διερεύνηση των αδενωμάτων από έμπειρο Ενδοκρινολόγο, ώστε να αποκλειστεί η κακοήθεια, που δεν έχει καλή πρόγνωση, και να αντιμετωπιστεί κατάλληλα ένα καλόηθες αδένωμα που προκαλεί συμπτώματα.

Λοιμώδης μονοπυρήνωση

Ιός Epstein-Barr (EBV). Ο ιός αυτός ανήκει στην κατηγορία των ερπητοϊών. Στην ίδια κατηγορία ανήκει και ο κυτταρομελαοϊός (CMV), ο οποίος μπορεί να προκαλέσει περίπου τα ίδια συμπτώματα με τον ιό Epstein-Barr. Ο ιός μεταδίδεται από τα σάλια των ανθρώπων που πάσχουν, γι' αυτό και πήρε το όνομα "Αρρώστια του φιλιού".

Πώς παρουσιάζεται η λοιμώδης μονοπυρήνωσης;

Οι άρρωστοι με λοιμώδη μονοπυρήνωση παραπονιούνται ότι αισθάνονται έντονα κουρασμένοι. Παρουσιάζουν μειωμένη όρεξη και γενικευμένη αδυναμία. Άλλα κύρια συμπτώματα είναι τα ακόλουθα:

• Πυρετός

• Πονόλαιμος.

• Οι λεμφαδένες ιδιαίτερα στο λαιμό είναι έντονα διογκωμένοι.

• Πόνο στους μύες.

• Διόγκωση του σπλήνα, ένα όργανο που βρίσκεται αριστερά μέσα στην κοιλιά.

Η διόγκωση των αμυγδαλών μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην αναπνοή και το παιδί σας να αρχίσει να ροχαλίζει. Ένα παιδί με λοιμώδη μονοπυρήνωση δεν είναι απαραίτητο να έχει όλα τα πιο πάνω συμπτώματα. Ιδιαίτερα στα μικρά παιδιά η εικόνα δεν είναι τόσο τυπική και μπορεί να παρουσιάζουν μόνο πυρετό και αδιαθεσία. Στα μεγαλύτερα παιδιά η εικόνα είναι περισσότερο τυπική.

Ποιες οι επιπλοκές της λοιμώδους μονοπυρήνωσης;

Από το αίμα.

• Ελάττωση των λευκών ή ερυθρών αιμοσφαιρίων.

• Αιμολυτική αναιμία (Καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων).

• Καταστολή του μυελού στην παραγωγή ερυθρών αιμοσφαιρίων.

Παράλυση Bell. Παραλύει το προσωπικό νεύρο με αποτέλεσμα την παραμόρφωση του προσώπου.
Μυοκαρδίτιδα. Προσβολή της καρδιάς από τον ιό.

Μηνιγγίτιδα ή εγκεφαλίτιδα.

Σύνδρομο Guillain-Barre. Παραλύουν οι μύες από τα κάτω άκρα προς τα πάνω.

Χρόνος επώασης

Ο χρόνος που χρειάζεται για να εκδηλώσει την αρρώστια ένας άνθρωπος, που ήρθε σε επαφή με τον ιό, είναι περίπου 10-60 μέρες. Στα παιδιά είναι συνήθως 7-14 μέρες.

Πότε μεταδίδει τον ιό το άρρωστο παιδί;

Ο άρρωστος μεταδίδει τον ιό της λοιμώδους μονοπυρήνωσης για μήνες. Αυτό δε σημαίνει ότι πρέπει το παιδί να είναι απομονωμένο για αυτό το διάστημα. Ο ιός της λοιμώδους μονοπυρήνωσης μεταδίδεται με σταγονίδια από τη μύτη ή το στόμα που περιέχουν τον ιό. Αυτά τα σταγονίδια, με το βήχα και το φτάρνισμα εκτοξεύονται στην ατμόσφαιρα και μπορεί να τα πάρει ένας άλλος άνθρωπος.

Πόσο διαρκεί η αρρώστια;

Ο πυρετός διαρκεί συνήθως 1-2 βδομάδες, ενώ η διόγκωση των λεμφαδένων και του σπλήνα λίγο περισσότερο. Η κακουχία και η αδυναμία μπορεί να διαρκέσει γι' αρκετές βδομάδες ακόμα και μήνες.

Μπορεί κανείς να προφυλαχτεί από τη λοιμώδη μονοπυρήνωση;

Όχι δεν υπάρχει κατάλληλο εμβόλιο. Ο μόνος τρόπος είναι να αποφεύγετε την επαφή με τα σάλια ανθρώπων που ξέρετε ότι πάσχουν από λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Πώς γίνεται η διάγνωση;

Ο καλύτερος τρόπος διάγνωσης είναι η ανίχνευση στο αίμα των ειδικών αντισωμάτων εναντίον του ιού. Ο μικροβιολόγος μπορεί να δει στο μικροσκόπιο την μορφολογία των λευκών αιμοσφαιρίων και να μας πει με σχετική ασφάλεια αν το παιδί μπορεί να πάσχει από λοιμώδη μονοπυρήνωση.

Υπάρχει θεραπεία;

• Χορηγείτε αντιπυρετικά, κατά προτίμηση παρακεταμόλη για την αντιμετώπιση του πυρετού.

• Δε χρειάζεται αντιβίωση.

• Αν η απόφραξη στο λαιμό είναι μεγάλη τότε ο γιατρός σας μπορεί να σας συνταγογραφήσει κορτιζόνη.

• Να πίνουν μπόλικα υγρά για να μην αφυδατωθούν από το ψηλό πυρετό.

• Να ξεκουράζονται όσο είναι δυνατό.

• Για ένα μήνα τουλάχιστο θα πρέπει να αποφεύγουν τις αθλοπαιδιές, γιατί ο διογκωμένος σπλήνας εύκολα μπορεί να πάθει ρήξη.

Στοιχεία Επικοινωνίας

Τραπεζουντίου 19 & Φίλωνος,
Πλατεία Αγ. Βαρβάρας, 
Χαλκίδα, Τ.Κ.: 34100  

2221022586

fax icon 1f5b7 Fax: 2221085770

 ​This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.

Χάρτης - Φόρμα Επικοινωνίας

Διαγνωστικό Χαλκίδα

Αιματολογικό Τμήμα
Ανοσολογικό Τμήμα
Βιοχημικό Τμήμα
Έλεγχος Θρομβοφιλίας
Επίπεδα Φαρμάκων
Ορμονολογικό Τμήμα
Προγενητικός Έλεγχος
Τμήμα Πήξης

Ωράριο λειτουργίας

Δευτέρα 07:30 – 14:30 

Τρίτη 07:30 – 14:30 & 17:3 0– 19:30

Τετάρτη 07:30 – 14:30

Πέμπτη 07:30 – 14:30 & 17:30  – 19:30

Παρασκευή 07:30 – 14:30 & 17:30 –19.30

Σάββατο 08:30  - 14:30